Podstawową metodą leczenia nerwicy jest psychoterapia. W sytuacjach krytycznych, kiedy objawy są mocno nasilone i istnieje konieczność szybkiej redukcji lęku bądź zachować agresywnych, można stosować środki farmakologiczne. Nie powinno się leczyć zaburzeń nerwicowych wyłącznie samą farmakologią, osiągamy wtedy, bowiem jedynie efekt wytłumienia objawów, bez zmiany przyczyn wystąpienia zaburzeń nerwicowych. W efekcie pacjent nie zdrowieje, a tylko zaczyna funkcjonować na bardziej społecznie akceptowalnym poziomie.
Psychoterapia
W ramach psychoterapii zaburzeń nerwicowych wyróżnia się psychoterapię indywidualną oraz grupową. W uzasadnionych przypadkach (nerwica u dzieci, nerwica obu małżonków) można skutecznie zastosować psychoterapię rodzinną. Psychoterapia grupowa chorych z zaburzeniami nerwicowymi realizowana jest najczęściej w formie grup zamkniętych. Określona, stała liczba członków sprzyja budowaniu zaufania, redukcji lęku pacjentów oraz uczeniu się nawiązywania relacji emocjonalnych. Grupy otwarte prowadzone są w placówkach leczenia stacjonarnego. Wtedy, poza chorymi z zaburzeniami nerwicowymi, w grupie terapeutycznej mogą uczestniczyć pacjenci z innymi rodzajami zaburzeń.
W psychoterapii grupowej, czynnikami leczącymi jest możliwość spotkania z doświadczeniami innych osób, a więc wykształcenie nowej perspektywy, możliwość uczenia się nawiązywania trwalszych relacji emocjonalnych w bezpiecznych warunkach, dostarczenie pacjentom wiedzy na temat zaburzeń i ich dynamiki, możliwych objawów. Pacjenci uczą się społecznych umiejętności przez doświadczanie i naśladownictwo.
Psychoterapia indywidualna pacjentów z nerwicą jest najskuteczniejszą metodą leczenia, ponieważ podstawą wystąpienia nerwicy są głównie czynniki psychiczne, a psychoterapia najwyższą skuteczność ma właśnie w przypadku tego rodzaju zaburzeń.
W ramach psychoterapii występuje wiele różnorodnych szkół psychoterapeutycznych, które stosując różne techniki terapeutyczne mają większą bądź mniejszą skuteczność w leczeniu zaburzeń nerwicowych. Trudno wskazać najlepsze podejście teoretyczne do leczenia zaburzeń o nerwicowym charakterze, ponieważ form, jakie przyjmować może nerwica jest wiele i w różnym stopniu pacjent będzie reagował na różnorodne techniki i metody w psychoterapii. Uważa się, że przy zaburzeniach nerwicowych dobrze radzą sobie psychoterapie z obszaru psychologii dynamicznej, poznawczej, a w stanach lękowych również szkoły behawiorystyczne.
Farmakoterapia
W leczeniu zaburzeń nerwicowych przede wszystkim stosuje się anksjolityki oraz leki przeciwdepresyjne. Ze względu na zróżnicowanie objawów nerwicowych, ich różne podłoże, a także brak specyficznie działających leków psychotropowych, najczęściej farmakoterapia przyjmuje formę wypróbowywania kolejnych preparatów, aż znajdzie się taki, który będzie dobrze tolerowany przez pacjenta. Ze względu na to, iż anksjolityki mają najczęściej działanie uzależniające, nie wolno stosować farmakoterapii przez dłuższy czas, aby nie uzależnić pacjenta od leków redukujących lęk.
Leki przyjmowane w stanach nerwicowych, mają najczęściej za zadanie działać rozluźniająco, uspokajająco, rozładowywać napięcie. W nerwicach natręctw stosuje się najczęściej leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, które powodują ustąpienie czynności przymusowych. Ich całkowite wyeliminowanie można jednak uzyskać jedynie psychoterapią.
